8 BAKENS WELZIJN NIEUWE STIJL PDF

De 8 bakens welzijn nieuwe stijl. Ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik dit een makkelijk onderwerp vind, het is namelijk best wel een lastige. Maar het is ook lastig om al deze bakens te onthouden voor de toets. Maar ik ga proberen om het jullie zo goed mogelijk uit te leggen. Bakens is een ander woord voor kenmerken.

Author:Goltishicage Kagami
Country:Argentina
Language:English (Spanish)
Genre:Technology
Published (Last):9 September 2015
Pages:194
PDF File Size:13.25 Mb
ePub File Size:15.41 Mb
ISBN:728-7-35673-167-4
Downloads:22414
Price:Free* [*Free Regsitration Required]
Uploader:Mogul



De 8 bakens welzijn nieuwe stijl. Ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik dit een makkelijk onderwerp vind, het is namelijk best wel een lastige. Maar het is ook lastig om al deze bakens te onthouden voor de toets. Maar ik ga proberen om het jullie zo goed mogelijk uit te leggen. Bakens is een ander woord voor kenmerken.

Dus eigenlijk zijn het de 8 kenmerken van welzijn nieuwe stijl. Welzijn nieuwe stijl wordt ook wel afgekort naar WNS, Deze afkorting zal ik ook in deze blog gaan gebruiken. WNS is bedacht om de kracht van het welzijn beter te gebruiken. De 8 bakens geven een beeld van de kwaliteitsontwikkeling van de welzijnssector. Je kunt de bakens gebruiken als meetlat voor het beoordelen de gemeentelijke eisen op het gebied van welzijn.

Zo nu jullie weten waarvoor de bakens gebruikt worden ga ik uitleggen welke bakens er nou eigenlijk zijn en wat ze betekenen. Baken 1: Gericht op de vraag achter de vraag Bij dit baken gaan ze dieper in op de vraag achter de vraag. Wanneer iemand een vraag stelt omdat hij of zij hier behoefte aan heeft, gaan welzijnsmedewerkers kijken hoe het komt dat die gene daar behoefte aan heeft. En gaan ze kijken waar de vraag vandaan komt die ze stellen.

Ze gaan dus breder kijken naar wat iemand echt nodig heeft zodat ze de problemen kunnen oplossen. Hoewel het vanzelfsprekend lijkt, blijkt de praktijk nogal weerbarstig. Het vraagt een wezenlijke omslag, zowel bij de vragende als de aanbiedende partij.

Dat zou juist leiden tot claimgedrag, waarbij de eigen kracht van de burger en zijn netwerk onvoldoende worden aangesproken en de achterliggende problemen niet worden aangepakt. Bijna altijd is de vraag van burgers in eerste instantie een vraag naar het bekende aanbod. Maar met een hulp bij het huishouden zijn de eenzaamheidsproblemen niet op te lossen. Daarom willen ze met dit baken gaan kijken wat de burger zelf kan en waarbij ze hulp nodig hebben.

Wat kunnen de burgers zelf, of met hulp uit de directe sociale omgeving doen? Wat kan de rol zijn van de sociale verbanden in de wijk of buurt? Hoe kunnen vrijwilligers worden ingezet? Wat kunnen buren, en familieleden betekenen? Met andere woorden: wat doen de professionals en wat doen de burgers? Maar ook, wat kan de professional doen om de zelfredzaamheid van de burger in en met zijn eigen omgeving te versterken. Te snel wordt nu nog voorbij gegaan aan de eigen kracht van de burger, zijn netwerk, de straat of wijk.

Het uit handen nemen van problemen werkt meestal averechts op het zelfoplossend vermogen. Die omslag is niet eenvoudig.

Burgers hebben geleerd toch vooral tijdig een beroep op de overheid of de hulpverlenende instanties te doen. Maar nog ingewikkelder ligt de cultuuromslag wellicht bij de hulpverlener. Vaak zijn dit mensen die geen hulp durven vragen, mensen die een slechte ervaring hebben gehad met eerdere hulp of mensen die niet weten hoe ze terecht moeten komen bij de hulpverlening.

Deze mensen worden niet gezien, terwijl ze midden in het proces van vereenzaming zitten of zichzelf steeds dieper in de schulden werken. Dit zijn een paar voorbeelden. Dit baken is erop gericht dat hulpverleners direct op deze mensen afstappen om ze hulp te kunnen bieden. Het gaat bij de zogenoemde zorgmijders om mensen die niet om ondersteuning durven of willen vragen, terwijl ze al langer vereenzamen, zich verwaarlozen, met onoplosbare schulden kampen, of verslavingsgedrag vertonen.

Deze burgers weten de weg niet te vinden naar ondersteuning. Ze zijn op basis van eerdere ervaringen teleurgesteld in de hulpverlening, of vastgelopen in de bureaucratie. Deze mensen worden niet bereikt door ze op te roepen om op kantoor te verschijnen ten einde daar een goed gesprek te voeren. Daar moet de professional op af, en het liefst zo snel mogelijk, om erger te voorkomen. Dat gebeurt te vaak nog niet, omdat andere — legitieme - uitgangspunten een direct ingrijpen in de weg staan, of lijken te staan.

Het gaat dan om privacy, zelfbeschikking en eigen verantwoordelijkheid. Dit gaan ze samen kijken met de welzijnsmedewerkers. Ze worden dus niet alleen door formele medewerkers maar ook door informele kringen geholpen. De medewerkers gaan zoveel mogelijk kijken met de burgers hoe ze de problemen kunnen oplossen. In Welzijn Nieuwe Stijl wordt gezocht naar de optimale verhouding tussen wat burger onderling zelf kunnen en wat professionals moeten.

Ook dit baken betekent voor burgers, professionals en gemeenten een forse verandering van houding en aanpak, die breekt met de traditie van recht, of vanzelfsprekend een beroep kunnen doen op professionele ondersteuning. Het past bij Welzijn Nieuwe Stijl dat de professional zich terughoudend opstelt. Zijn of haar kracht ligt er juist in om samen met burgers te bezien op welke wijze de burgers zelf de problemen of klachten kunnen oplossen.

Het probleemoplossend vermogen, zowel van individuen als groepen moet geactiveerd worden. Het voorkomt daarnaast structurele afhankelijkheid van de professional.

Eenzaamheid kan mogelijk beter bestreden worden door het herstellen van sociale netwerken. Je moet de juiste balans hier tussen zien te vinden. Vaak is het zo dat ze een individuele oplossing zoeken, maar door collectieve oplossingen krijgen mensen vaak meer contact met elkaar. Dit baken gaat er dus over dat je de juiste balans hier tussen moet vinden. Mensen zijn daaraan gewend geraakt. De financiering ervan komt echter steeds meer onder druk te staan en de negatieve gevolgen van de individualisering van de samenleving worden steeds meer zichtbaar.

Ook daarom is het ontwikkelen van meer collectieve aanpakken onvermijdelijk. De sector die hier vanouds de meeste ervaring mee heeft is de welzijnssector. Collectieve aanpakken zijn niet alleen goedkoper, maar bieden ook vaak een betere oplossing.

De buurtmaaltijd is niet zelden effectiever want biedt bijvoorbeeld mogelijkheden tot contact dan de individuele bezorging aan huis. Ook voor dit baken geldt dat het er niet om gaat dat professionals ten allen tijde automatisch voor collectieve oplossingen kiezen. Het gaat om het vinden van de juiste balans tegen de achtergrond van het probleem dat moet worden aangepakt. Iedereen werkt dus samen, je moet werken met een netwerk omdat je vaak niet alles alleen kan oplossen.

Het gaat vaak om meerdere problemen tegelijk. Problemen die met elkaar samenhangen en dus ook in samenhang moeten worden aangepakt. Als een burger geen werk en daardoor te weinig geld heeft, in een slecht huis woont en spanningen in zijn gezin heeft, ziet hij dat als een ongedeeld vraagstuk.

Dienst- en hulpverleners komen niet ver als ze opereren alsof ze op een eiland zitten. Goed met elkaar samenwerken is belangrijk.

Nadrukkelijk is hier de invulling van de regierol van de gemeente aan de orde. Tijdens de hulp van medewerkers worden duidelijke afspraken maken over wat men van elkaar kan verwachten. Ook worden er doelen gesteld wat ze willen bereiken met de hulp. Deze doelen worden op de lange en korte termijn gesteld. Waar organisaties ondersteuning bieden aan burgers, worden concrete afspraken gemaakt over de vraag op welke ondersteuning van professionals en vrijwilligers men kan rekenen, wat daarbij de eigen inzet is met en in de eigen omgeving en naar welke resultaten wordt toegewerkt.

De doelen in een ondersteuningstraject moeten voor de burger duidelijk, concreet en haalbaar zijn en zij moeten niet alleen perspectief bieden op de langere termijn, maar zich ook richten op praktische, snelle resultaten. Er moet sprake zijn van een gezonde mix van korte en lange termijn. Deze ruimte kunnen ze alleen krijgen wanneer er vooraf goede afspraken zijn gemaakt over te behalen resultaten en daarachter af ook een verantwoording over kan worden afgelegd.

Niet alleen de regels van de organisatie of de wensen van de gemeente zijn bepalend, maar ook de professionele bagage van de beroepskracht. Deze moet voldoende aan bod kunnen komen. Daarvoor heeft de professional de ruimte nodig om zelfstandig te handelen op basis van een ruime vrije beslissingsruimte. Professionals Welzijn Nieuwe Stijl moeten midden in de samenleving staan. Ook wordt van hen verwacht dat ze ondernemend zijn, outreachend werken, in ketens kunnen samenwerken en hier soms de regie in nemen.

Samenwerking tussen informele zorg en professionele dienstverlening vraagt om fine-tuning wie wat precies doet. Kortom, je weet wanneer je op je handen moet zitten en wanneer de handen uit de mouwen moeten. Deze professionals moeten dan wel ruimte krijgen om zelf te beslissen hoe zij die kennis en ervaring inzetten. Ruimte voor de professional kan alleen bestaan wanneer er vooraf goede afspraken zijn gemaakt over de te behalen resultaten en daarover achteraf verantwoording wordt afgelegd.

Ik hoop dat jullie er wat van geleerd hebben!

ENJOY YOUR LIFE BY ARIFI PDF

Al eens gehoord van Welzijn Nieuwe Stijl?

Welzijn Nieuwe Stijl 1st year. Gemeenten en welzijnsinstellingen werken nu meer volgens de acht bakens van Welzijn Nieuwe Stijl, waarbij wordt ingezet op de versterking van de eigen kracht van alle bur-gers. Immediately available, always nieuuwe Your summaries are immediately downloadable after purchase, wherever and whenever you study, in both digital and hardcopy formats. Acht bakenw Welzijn Nieuwe Stijl kent acht ba-kens, van waaruit we werken.

CALCULO PURCELL SOLUCIONARIO PDF

8 BAKENS WELZIJN NIEUWE STIJL PDF

Beluister ter inleidig vooral ook de boeiende presentatie van Jos van der Lans. Uit de evaluatie van de Wmo blijkt dat daadwerkelijke andere omgangsvormen tussen de partijen nog maar mondjesmaat op gang is gekomen. Deze agenda komt tot stand door een dialoog met maatschappelijke instellingen en het lokaal bestuur. De acht bakens voeden daarbij mede de lokale discussie. Aanbieders van welzijn hebben een welzijnsaanbod dat is afgestemd op de visie van de gemeente en de vraag van de burger. Het gaat er dus om niet te sturen op producten, maar op resultaten en waar mogelijk op maatschappelijke effecten.

Related Articles